• Techniek - Kuipwerk maken voor een DUCATI PANIDICI 1199 (updated 12/20/13)

    Overzicht:

    1. Het idee
    2. De kuip
    3. De luchtinlaat en subframe
    4. Montage perikelen
    5. Kleur ontwerp

    1. Het idee

    November 2013 - Zo nu de oude motoren allemaal weg zijn word het tijd voor een nieuw project. Ik kocht onlangs een complete polyester race kuip voor een Panigale. En ik blijf erbij, je vind het ding mooi of niet. Ik vind het niet mooi dus! Maar ieder zijn meug. Ik ben echter wel gecharmeerd van de techniek op de Panigale maar dat uiterlijk hè. Als oudere jongere zit ik toch een beetje met dat moderne hoekige en agressieve. Ik ben nog meer van het ronde volumeuze type liefhebber.

    Nu had ik al een keer een 888 look getekend maar het probleem bij zo'n ontwerp is een beetje de kleine lucht inlaten aan de zijkant. Maar ook de Desmosedici vind ik op zich een mooi ontwerp en daar zit een hele mooie aanzuiging precies op het drukpunt voor op de kuip. Dus ook nog maar een polyester Sedici voorkantje op de kop getikt.

    Panigale versus 1000RR

    Ik had al wat voorbereidend werk gedaan op de computer om te kijken hoe de lijnen van de 2 verschillende kuipen lopen vanaf de zijkant gezien en of daar iets van te maken valt.

    Op zich zou dat wel moeten kunnen. Het enigste grote obstakel is de breedte van de twee kuipen.

    De Sedici is aan de onderzijde aanmerkelijk breder dan de Panigale. Om dat een beetje leuk voor elkaar te krijgen moet er behoorlijk wat gekleid en geplakt gaan worden. Dit om de sedici kuip aan te laten sluiten op de zijkant.

    De kuip lijkt iets hoger te gaan uitkomen maar dat hoeft op zich geen probleem te zijn. De kuip geleid de luchtstroming waarschijnlijk zowiezo beter dan het menselijk lichaam lijkt me.

    Ik moet echter ook op zoek naar een geschikt kuipruitje voor de Sedici. Daar blijken niet zo heel veel fabrikanten van te zijn.

    De enige die ze kennelijk nog maakt is Zero-Gravity in Camarillo in Californie. En die blijkt ze ook niet op voorraad te hebben. Kosten $175. Dus wat is wijsheid? Twee van die dingen bestellen?

    Ze hebben overigens drie modellen voor de sedici maar in mijn geval komt er een Corsa model op die iets hoger is waar je goed achter weg kunt kruipen. Dat is ook een replica van de echte MotoGP ruit overigens.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     


    2. De kuip

    2.1 Moedermodel maken

    Het is altijd spannend als je de haakse slijptol in een nieuw onderdeel zet. "Waar begin ik nou weer aan? " . Nadeel is namelijk dat je gauw teveel wegzaagt en voor je het weet moet je, ik weet niet hoeveel, doen om het weer goed te krijgen. Van de andere kant zet je jezelf voor het blok dat je er wel verder mee moet gaan wil het iets worden.

    Een eerste vergelijk tussen de twee voorkanten. Ze lijken even breed en dat klopt op zich wel. Alleen 'knijpt' de Panigale naar onder toe behoorlijk. (Ter plekke van de "rode" luchtinlaten.) Vervolgens de twee 'tops' over elkaar gelegd.

    Na wat tekenwerk gaat dan toch de slijptol erin. Eerst die Pinokkio neus eraf! Maar hoe nu de zwarte Sedici erop vastzetten? Eerst met veel plakband. Ik wikkelde de plakband wat verder door en kon daarmee de verbreding goed zien naar de witte zijkanten alsmede de opvulling die daarmee gepaard gaat.

    Het grootste probleem is dat de Sedici breder aan de zijkant is.

    Op de een of andere manier moeten de twee kuipen vloeiend op elkaar gaan aansluiten. Na wat denkwerk kwam ik op het idee om de ruimte tussen de kuipen op te vullen met schuim. Nu heb je van die PUR schuimbussen in de bouwmarkten maar dat werkt niet goed. Daar komen te veel gaten in te zitten als het gaat schuimen. Bovendien is het schuim te grof en kun je het niet mooi schuren. Veel beter kun je twee componenten schuim gebruiken.

    De werking is als volgt: Je mixt twee vloeistoffen samen die dan als een gek gaan bruisen. Punt is hoe begeleid je dat in de juiste vorm?

    Dus volgende idee is een sterke plastic zak op de kuip te plakken die niet aan het schuim hecht en min of meer de vorm aangeeft die je later naar gelang kunt bijschuren.

    Dan de vloeistof erin gieten. Het spul werkt echt binnen 5 minuten en is na 20 minuten al hard. 1 liter vloeistof geeft 32 ltr schuim! Dus veel heb je niet nodig! Met een buisje het spul in de zak gekieperd en dan maar wachten. De linkse kant eerst maar daar had ik het spul iets meer moeten roeren denk ik aan het kleurverschil te zien. Rechts ging daardoor een stuk beter omdat ik daar wel even de tijd nam om goed te roeren.

    Het geheel is in 20 minuten hard en heeft de rechter zak mooi gevuld. Aan de andere kant gaat het iets minder mooi want ik heb de zak niet helemaal op de juiste plekken vastgeplakt met plakband waardoor de zak iets te strak heeft gezeten met als gevolg een hoop plooitjes. Dus dat gaat wat meer werk kosten om goed te krijgen.

    Maar ik ben niet ontevreden! Niet slecht om mee te beginnen. Het moeilijkste komt nog. Een symmetrische kuip schuren die ook nog eens vloeiend verloopt en goed oogt! Het schuren kan beginnen. Later plak ik een laag polyester vezel mat op het schuim wat dan weer glad word gemaakt met plamuur. Dan aflakken en een nieuwe mal maken van de hele kuip. En dan een carbon versie van de kuip maken.

    Overigens moet er ook nog een nieuwe zuigmond worden gemaakt. Nu kreeg ik van mijn vaste polyester leverancier ook nog wat afval schuim mee waar ik later een mooie vorm uit maak voor de lucht aanvoer naar de luchtkast. Hij had deze gebruikt en wilde hem weggooien. Dus mooi een stuk schuim bemachtigd waar ik wat mee kan. Bovenop zie je de dozen met de 2 componenten schuim staan. Rechts wat een ietsje pietsje op de bodem nog te weeg brengt.

    Na veel schuren krijg ik eindelijk een beginnetje. Dan moet uiteindelijk het schuim wat verder terug geschuurd worden. Er moet namelijk een laag polyester vezel over het schuim wat moet aansluiten op de zwarte kuip.

    Dan lamineren met glasweefsel en polyester. Overigens was de rechterkant minder goed gelukt met het schuim en heb ik er nogmaals schuim overheen laten lopen. Msar het is toch het beste dat het de eerste keer goed gaat zoals aan de linkerkant.

    En nu verder met het schuren dat kost wel een anderhalve dag om het geod te krijgen en veel Bondo of te wel polyester plamuur. Wat wel handig is, is de laag staande zon in dit jaargetijde. Je ziet goed de onevenheden.

    En maar plamuren net zolang ik de eind vorm kan krijgen en dan wel gelijk aan weerszijden....O ja en ik kreeg eindelijk een tweede hands 1199 te pakken voor wenig (€12.000 ex BPM, 5100 km, 7 maanden oud) maar dat even tussendoor....Wat een klein motortje eigenlijk of ligt dat aan mij?

    Ik bedacht me vandaag ook dat de nieuw te maken luchtinlaat ook een aftakking moet hebben naar de electronica vanuit de zuigmond. De originele panigale kuip heeft aan de zijkant van die kanalen lopen die naar de electronica toe gaan. Tja ik kreeg mijn Pani gisteren binnen en toe werd het me meteeen duidelijk waar die gleuven voor waren.

    Intussen een hele dag geschuurd en geplamuurd maar het begint nu ergens op te lijken, de kuip zit ook 1 keer in de spuitplamuur. De doorlopende lijn vanaf de achterkant gaat goed over in de ronding langs het stuur. De rechter kant moet ik nog ietsje bijwerken want nadat de witte verf erop zat zag een beetje een vormverschil. En aangezien er een mal van getrokken moet worden moet het wel een beetje perfect worden natuurlijk. Als de mal goed is dan heb je zo min mogelijk nawerk das ook wel us lekker.

    Overigens lijkt de kuip zo veel massiever dan hij in werkelijkheid is. Hij is eigenlijk niet groter dan de originele kuip maar is ongeveer 2 cm hoger.

    De volgende stap is het volledig spiegel glad maken en alle luchtbelgaatjes afdichten. Dan moeten er twee invallende putjes worden gemaakt voor de bevestiging van de topkuip aan de zijkuip. Dan twee keer in de blanke DD lak of blanke epoxyhars ik denk de laatste want die vloeit iets mooier uit. Met DD lak heb ik eigenlijk altijd zakkers maakt niet uit hoe dun ik het erop smeer. Droog tijd is echter wel 5 tot 7 dagen. En dan kan het waxen beginnen.

    BAGGER dagje...

    Vandaag besloot ik de kuip in de blanke epoxy hars te zetten om dan vervolgens te waxen en aan de mal te kunnen beginnen. Eerst de kuip helemaal in het bad schoongemaakt van stof e.d. met een sopje vetverwijderaar. Daarna de vraag waar ik moet gaan verven. De badkamer leek me de juiste plek, weinig stof en makkelijk warm te stoken. Aldoende geschiedde. Lekker verven. Ga ik een uurtje later kijken zie ik dat de epoxy niet overal goed hecht. Met name aan de vulprimer van Alabastine. Mooie klerezooi dus van Alabastine.

    Dat betekent weer extra schuur werk en nog een keer lakken. Weer 3 dagen extra werk en dan weer 7 dagen wachten voor het volledig uitgehard is, dat kost dus alles bij elkaar 2 weken extra. En dat is even balen.....

    Bij nader inzien (dat krijg je na een dagje schuren) leek het me toch beter het risico nu bij een spuiter te leggen. Dus met de 'schone kuip' naar het lokale spuitbedrijf en die gaan het ding nu in de blanke lak zetten voor 4 tientjes. 2 keer schuren is wel genoeg geweest.

     

     

     

     

     

    In ieder geval kon ik weer verder. Eerste de top kuip gemaakt wat redelijk goed gelukt is:

    Daarna de rechterkant van de kuip. Dat ging al lastiger want het ding wilde bijna niet los komen. Het gevolge was wel dat de moeder kuip daardoor defect ging. Niet zo erg maar wat wel vervelend was is dat de nog te maken linker helft ter plekke van de topkuip een haarscheurtje vertoonde. Dat komt toch wel terug in de mal helaas. Maar met wat extra gelcoat bij het maken moet dat te verhelpen zijn met wat schuurwerk.

    3. Luchtinlaat en het subframe.

    Intussen moet er ook een passende luchtinlaat worden gemaakt. De hele luchtinlaat bestaat eigenlijk uit 3 delen. Namelijk een deel wat aan het frame zit, een deel van de frameinlaat naar de voorzijde van de kuip en het dashboard.

    Nu kreeg ik van Albert de Groot een oud stuk PUR schuim om een buis. Daar heb ik af en toe een stuk uitgezaagt en een ruwe vorm aan geschuurd:

    Het volgende probleem is wat ik ga doen met de kuipsteun bevestiging? Enerzijds kan ik de originele steun gebruiken, anderzijds zijn er op de markt ook kant-en-klaar aluminium race steunen te verkrijgen vanaf € 150,- (ex luchtinlaat). Met luchtinlaat erbij zijn die dingen rond de €300,-.

    Nadeel van het originele subframe zijn de uitstekende steunen aan de onderzijde die je toch niet nodig hebt. Bij een val breken die geheid gelijk af en kun je het originele dashboardframe gelijk weggooien. En die dingen zullen wel niet goedkoop zijn vermoed ik....

     

    €150,- is een hoop geld voor een beetje aluminium maar alla in een bui van "What-the-heck" bestelde ik zo'n ding. Een beetje tegen mijn principes in dat wel. Maar ik zat een beetje in tijd nood deze winter...De luchtinlaat moet ik toch al zelf maken.

    Laten die aluminium race topkuip steunen dus allemaal uitverkocht zijn dus is de beslissing als nog gemaakt, ik maak er zelf wel een. Moet niet meer kosten dan €40,- Daarmee kan ik ook een mooie passende luchtinlaat maken en kan de steun ook beter aansluiten op de sedici topkuip. Vraag is of ik een kopie moet maken van het origineel of zelf wat in elkaar fabrieken met schuim? Ik denk dat ik voor het laatste ga....De vorm is nameijk betrekkelijk eenvoudig:

    Ik wil nu een keer een andere methode toepassen voor de bouw van de steun die ik 30 jaar geleden al toepaste bij het bouwen van surfplanken. Ik schuur van schuim het vierkante inlaatkanaal en ga daar gewoon omheen lamineren. In het laminaat van de vierkante inlaat lijm ik dan zelf gedraaide aluminium busjes waarmee het geheel word vast gezet op de 1199. Het schuim verwijder ik nadien met een beiteltje en een schuurapparaat. Trouwens het schuim kan ook niet tegen aceton dus je zou het er ook nog uit kunnen "smelten" maar das niet zo milieu vriendelijk.

    De vlakke plaat is te maken op een geknikt stuk plaatijzer en de vertikale steunen maak ik ook eerst van schuim waar ik dan ook weer overheen lamineer. Het schuim kan dan gewoon blijven zitten en geven de steun nog een beperkte extra sterkte. Hmm eigenlijk wel een leuk klusje....

    De eerste 2 delen kan ik eigenlijk al mee beginnen terwijl de steunen pas gemaakt kunnen worden als de kuip klaar is voor de juiste passing.

    De praktijk

    Ik heb nog even zitten nadenken en begon de eerste dag met wat schuim te vormen. Nadeel is dat ik de kuip nog niet op de motor kan zetten. Wel ben ik vast begonnen om de luchtinlaat op het frame te 'shapen' zoals ze dat in surfers termen zeggen.

    Hier zie je achtereenvolgens de evolutie van het frame schuimblokje:

    Dan de verbinding tussen de kuip inlaat en de frame inlaat.....

    Dan een aanzet tot het dashboard. Niet gebruikt uiteindelijk. Ik besloot toch een kopie van het origineel te maken. Zie verderop.

     

    Eerst maar eens een plaatje gemaakt van 15 lagen carbon onder druk van twee meubel platen en 10 kg lood. Dat word de flens die op het frame aansluit. Dan het schuimmodeltje provisorisch aan de flens gemaakt en 2x overtrokken met carbon en polyester. Dan het model op het frame gezet en de bevestiging en aan gelijmd.

    De volgende stap is een verbindingsbuis te maken tussen de "mond" van de topkuip en de tunnel. Om een beetje passende verbinding te creeren moet er een topkuip op de motor zitten op de juiste plek.

    Nadat ik alle mallen had gemaakt heb ik vervolgens de originele moederkuip op de motor gezet. Nu is er de mogelijkheid een passend stuk schuim te schuren dat tussen de tunnel en de kuip past. Overigens was ik pas bij de 4e vorm een beetje tevreden en heb die vervolgens gelamineerd.

    Daarna de vorm in de tunnel geschoven en de voormond. De volgende stap is om twee buiten flenzen te maken. De voorinlaat moet dus over de 'mond' heen kunnen schuiven en ook over de frametunnelbuis. Als dat allemaal een beetje past dan komen er nog een of twee lagen carbon overheen voor de afwerking.Flens om de mond is lastig want je kunt niet aan de onderzijde komen. Daarom heb ik de tunnel en voorinlaat even provisorisch vast gelijmd met polyester. De kuip er weer agehaald en de flens aan de onder zijde gemaakt.

     

     

     

    In de tussentijd heb ik ook lopen nadenken over de bevestiging van het dashboard. Eerst zat ik aan een simpele carbon plaat te denken maar ik besloot een expiriment te doen met het originele subframe.

    Het zou op zich namelijk wel goed zijn om het dasbboardje een beetje bescherming rondom te geven door wat opstaande randen eromheen te creeren. Nu heeft het originele subframe deze randen eigenlijk al.

    Ik besloot dus een groot stuk klei in de steun aan te brengen en daarna er weer uit te nemen en deze als vorm te gebruiken voor een malletje.

    De kleivorm in ingesmeerd met lossingslak en vervolgens met zwarte gelcoat ingesmeerd. Vervolgens een aantal maal gepolyesterd met glasweefsel. Na de uitharding de klei er weer afgepeuterd.

    Vervolgens had ik het dashboardje op de luchtinlaat gelijmd en even provisorisch met carbon wrap omkleed. Ik moest echter het geheel nog schuren maar ik was benieuwd of het een beetje zou staan of dat ik zelf een carbon matje over het geheel heen zou plakken.

    Vervolgens zie je de complete luchtinlaat met dashboard intussen even op de motor gemonteerd zitten. Moet nog wel een beetje afgewerkt worden en waarschijnlijk pas gemaakt worden met de kuip zelf. Het dasboard had achteraf gezien wel wat verder naar het balhoofd mogen staan.

     

     

     

     

     

     

    Modellen uit de mal.

    Na 1 maand had ik dus eindelijk mijn 3 mallen. Ik begon dus eerst met de top kuip. Het eerste model had echter een probleem. De kuip ruit paste niet?! Ik had de topkuip uit de mal gehaald en daarna nog een keer verstevigd met een extra laag glas mat. Dat was geen goed idee want daardoor is de topkuip waarschijnlijk onder invloed van de laatste polyester laag uit gaan zetten. Die kon dus in de prullenbak. De tweede topkuip was wel goed van vorm.

    Het eerste linkerzijdeel had wat luchtbellen in de kuip ter hoogte van de achterste steun. Dat was wel op te lossen met plamuur maar ik baalde er wel wat van en besloot toch een nieuwe te maken en deze als reserve achter de hand te houden.

    MONTAGE

    Mede door deze lessen was de rechterkuip helft wel helemaal in een keer goed gelukt.

    Toch liep ik daarna weer tegen een ander probleem aan. Hoe sterk en dik moesten de delen nu eigenlijk zijn? Te veel glas weefsel maakte ze wel sterk maar weinig flexibel en zwaar.

    Met name het flexibele deel blijkt belangrijk bij de montage. Ik kwam er namelijk achter dat de voorzijden van de zijdelen vrij ver uit elkaar stonden waardoor er veel spanning op komt om de topkuip erop te krijgen.

    De oplossing zit hem dus in of nog meer delen maken die dunner zijn (carbon) of de bestaande delen van binnen voor een deel weg te schuren waardoor ze dunner worden en dus flexibeler.

     

     

     

    De montage van de delen is ook niet direct eenvoudig (Tja wat wel op deze fiets?).

    Een aantal problemen hierbij zijn o.a. de passing van het zijdeel op de plastic zijsteunen waarop bijvoorbeeld de ECU, gelijkrichter en bobines gemonteerd zitten net onder de tank. Ik zag maar een oplossing en dat was een deel van het ABS weg te frezen.

    Overigens had ik op internet wel even gekeken wat een 2e hands plastic deel moest opbrengen maar dat was een paar tientjes. Dat was goedkoper dan zelf een carbon zijdeel te geen maken. (Ook te koop via ebay.....(misschien doe ik dat nog wel eens alla de Panigale Leggere. )

     

     

     

     

    Hier zie je dat de zijdelen gemonteerd zitten op de motor, nadeel is dus nog de grote afstand tussen de delen waar de top kuip moet komen.

    Een ander probleem is dat het nieuwe carbon koppeling deksel niet zonder meer past zonder dat er een paar stukjes worden weggefreesd in de rand rondom het koppelingsdeksel.

    Dat geld overigens ook voor het alternator carbon deksel aan de ander kant.

    Als de delen echter allemaal passen dan maak ik zowiezo nog een carbon versie die veel flexibeler word en makkelijker te passen valt. Op de voorrand van de zijdelen moet overigens nog een flens worden aangebracht om de topkuip aan te monteren.

     

    Word vervolgd........

     

     

     

    4. KLEUR ONTWERP

    Intussen wat op het internet zitten speuren naar mooie beschilderingen. Eigenlijk vond ik maar 2 mooie ontwerpen waar de carbon een beetje tot zijn recht komt. Verder moet ik er nog de HqRacing reclame op kwijt kunnen Voor mij is de linkse het mooist. Niet te druk zodat je de motor kunt blijven zien. Verdere voorwaarde is dat de tank in de originele kleur moet blijven. Ik denk dat ik maar eens met die carwrap folie aan de gang ga. Ik heb al wat gekocht om te expirimenteren op het race spatbord binnenkort.

     

    Ik heb uiteiendelijk voor het linker ontwerp gekozen. Dat is makkelijk te maken en vereist weinig afplakken bij het spuiten. bovendien hou ik wel van eenvoudige modellen.

    Hier zie je het aangepaste ontwerp met de Sedici topkuip:

    De middelste voorkant word de definitieve

    Overige bescherming. Carbon koppelingdeksel met eigen gemaakte stickers erop en de tankpads aan de zijkant.